Dag 37 van onze reis in Kenia en waar je een update over het project verwacht, zal ik kort verslag doen van wat er de afgelopen dagen is gebeurd. Er is geen reden om ongerust te worden, laat ik dat als eerste zeggen.
Zoals afgesproken zijn we afgelopen zondag in de matatu richting Kyangu gestapt. Monique en ik voelde ons allebei niet zo lekker, maar we besloten toch richting Kyangu te gaan. Het ergste wat volgens Monique kon gebeuren was dat we uit de matatu moesten overgeven en ik was het met haar eens. Een half uur later werd er inderdaad overgegeven in de matatu. Niet door Monique en niet door mij, maar door Emiel. Na druk telefoonverkeer werd er besloten om uit te stappen en werden we opgehaald door het privé busje van Heijmans.
Terug in Kitui werden we naar het Jordan Hospital gebracht.
Bij aankomst moest Monique overgeven. Na het opschrijven van onze namen werden we alle drie opgeroepen om bij de dokter langs te gaan. Het eerste wat ze zei is wat alle Kenianen roepen als ze je zien, how are you? Wat ik dacht was: Wat denk je zelf, we voelen ons lekker en dachten even langs te komen, maar ik zei natuurlijk we don’t feel so well. Na een kort gesprek moesten we één voor één naar het laboratorium om bloedonderzoek te laten verrichten. Een vingerprikje, een glasplaatje en een microscoop is voldoende om te bepalen wat je hebt. Uitslag: Monique malaria high, Emiel malaria moderate, Jurre malaria scanty. Maakt het uit welke vorm je hebt? Het maakt helemaal niets uit, we voelden ons alle drie beroerd. Emiel en Monique kregen een injectie en pillen en ik kreeg alleen pillen.
Achteraf kwam ik erachter dat zij een injectie kregen, omdat ze al hadden overgegeven en ik niet, omdat ik toen nog niet had overgegeven. Je begrijpt het natuurlijk al, ik loop het ziekennhuis uit en ik moet overgeven.
Proberen te eten met malaria is iets wat heel erg moeilijk is, maar wel moet en ook voor de pillen nodig is. Ik kreeg wel geteld 2 biscuits op en 5 pillen (3 anti-malaria en 2 paracetomol) met water.
20 minuten later spoelde ik het weg door de wc, weer overgegeven. Er werd door de dokter gezegd dat ik alle drie de pillen tegelijk moest nemen na het avondeten. De volgende morgen heb ik besloten om in ieder geval 1 pil te nemen, omdat ik het idee had dat het anders niet zou werken, aangezien ik de avond ervoor de 3 pillen had uitgekotst. Langzaam aan voelde we ons beter en kwam de eetlust terug.
We hadden allemaal onze malaria preventie genomen, maar zoals je hebt begrepen, kan je het niet 100% voorkomen. We denken zelf dat het van Kyangu komt, omdat we daar flink wat muggenbulten hebben opgelopen. Ik weet nog goed dat ik voor de gein grapte op de general meeting van afgelopen vrijdag dat er volgende week een malaria golf zou plaats vinden onder de studenten , omdat er veel muggen waren die avond en we in hemdjes en zonder deet daar zaten. Had ik het maar nooit gezegd.
Diezelfde ochtend zijn ook Rutger, Jules en Rob naar het ziekenhuis geweest om zich te laten controleren. Rutger had die nacht ook overgegeven en Jules voelde zich niet zo lekker. Uitslag: Rutger moderate malaria, Rob scanty malaria en Jules niets.
Het rare aan dit verhaal is, dat Jules alle symptonen van malaria had, maar geen malaria heeft en dat Rob wel malaria had, maar nergens last van heeft. Er is nagevraagd of de bloeduitslagen misschien door de war zijn gehaald maar dit was volgens hen onmogelijk. Voor de zekerheid zijn ze alle drie aan de medicijnen gegaan.
(MPS is malaria parasite)
Het is nu woensdag en meeste van ons zijn redelijk hersteld. We voelen ons allemaal nog wat slap. Emiel en ik blijven nog even in het hotel. Dit omdat ik nog niet hersteld ben en ik vandaag weer naar het ziekenhuis ben geweest om me te laten controleren of de malaria weg is. Nieuwe uitslag: nog steeds scanty mps. Ook ben ik op een extra infectie getest en je begrijpt het al, tuurlijk heb ik die, waarom niet. Ik heb nu antibiotica gekregen voor de infectie en een injectie en ander soort pillen voor de malaria. Ondanks wat buikkrampen en wat hoofdpijn voel ik me verder prima. Het is alleen heel vervelend allemaal. Emiel is nu in het ziekenhuis om zich te laten controleren en ik heb begrepen dat hij ook nog steeds malaria heeft en last van zijn buik. Hij liep net de hotelkamer binnen met een potje. Urine testen? nee, dat andere zeiden ze in het ziekenhuis. Gelukkig kunnen we hier dan nog wel om lachen ookal zijn we niet helemaal fit. Emiel had waarschijnlijk voedselvergiftiting, maar dat wisten ze niet zeker, verder konden ze niets vinden. Voor de zekerheid heeft hij ook dezelfde antibioticakuur gekregen als ik. Het enige verschil is dat hij na 5 dagen klaar is en ik na 10.
Wat ik persoonlijk heb ondervonden is dat als je ziek bent in Kenia, dat je opeens je eigen huis en vertrouwde omgeving heel erg mist. Het is absoluut niet leuk om ziek te zijn in een tropisch land, maar het doet je goed beseffen dat het ook nog veel erger kan en dat er ook mensen zijn die geen medicijnen kunnen betalen en aan deze ziektes overlijden.
De overige teamleden zijn net weg en gaan zo een helse rit van 3,5 uur in de matatu richting Kyangu beleven. Ik hoop eigenlijk morgen al fit genoeg te zijn om ook naar Kyangu te gaan, want dagen in een hotel liggen, wat eerst een genot was, daar wordt je nu niet vrolijk van.
Jurre
10 Reacties
Dag lieve broer,
had van pap en mam al gehoord dat je malaria hebt, mooi balen zeg! Ik hoop dat je een beetje kunt eten en snel weer beter bent! Niet meer buiten in je hemd zonder deet zitten dus, aardappel! Ik mail je snel de maten, morgen laat ik t door mama opnemen!
liefs
Beterschap Jur!! Je moet ook meer Groente eten dan Vlees, dan komen die muggen ook niet op je af!!
Eerst uitzieken dan weer werken.
Die muggen zijn echt nutteloos en prikken is nooit leuk. Kan ik je ook zeggen.
Ik probeer ondertussen ook een wasbordje te kweken even as Jurre vd Ven. Vandaar dat ik met mooi weer ook ff hardloop. en zo nu en dan…fietsen..Vandaag 3 uur gefietst dus dat was best relax.
Goodluck.
groet, Wouter
Dag Jurre,
Gauw beterschap voor jullie allen, zó ziek worden is in een Afrikaans land niet te voorkomen, dat blijkt nu wel met alle inentingen en pillen vooraf. Neem zeker de medicijnen in dan komt dit wel goed.
Groeten aan allen (zeker aan Rob)!!!!
Oma Th.
Jambo Jurre,
Hoop dat jullie allemaal weer zijn opgeknapt na al die malaria en schijterijaanvallen, erg vervelend. Overigens is Sander ook ziek geworden en pas sinds gisteren weer een beetje aan het opknappen.
Wij zijn weer veilig thuis en erg druk aan het werk want dat blijft er toch veel liggen als je 14 dagen weg bent geweest.
Maak er het beste van en ik hoop dat onze gemaakte afspraken een beetje worden nagekomen door betrokken partijen.
Succes verder, groetjes aan de rest van kamp Zuid, we houden contact.
Kwaheri, pole pole !
Groetjes Bart ( Heijmans)
Jeetje Jur wat balen dat je dit nou hebt…….. lijkt me inderdaad geen pretje als je niet lekker thuis bent waar iemand voor je kan zorgen of gewoon je eigen bed om uit te zieken! Maar gelukkig hebben jullie elkaar en ben je niet de enige…. dus kan je elkaar beetje steunen! En gelukkig voel je je al ietsjes beter inmiddels… zorg maar dat je snel helemaal beter bent! Sterkte & Beterschap…. en ik ga je even mailen! Kusje Man
jurre beterschap aan allemaal groetjes otto en agnes
Hoi lieve knappe neef,
Vanuit het lentese Zoeterwoude sturen wij onze beterschapswensen! Wij hopen dat je snel weer opknapt!
Hee jongens!
Ik heb in 2005 in Kenia gezeten ook voor de bouw van een sand-storagedam, team 25. Bij toeval kwam ik jullie site tegen. Het huisje in Kitui, Onesmus, in 5 jaar tijd is er volgens mij nog maar weinig veranderd in Kitui. Voor mij was het echt een super ervaring, voor jullie vast ook (op de malaria na dan). Ben dan nu ook wel jaloers op jullie!
Veel succes en plezier nog!
Hoi Jurre
Ik wide even zeggen dat je verslagen geweldig zijn, ik kijk er altijd naar uit. Ik heb nu ook een idee wat jullie daar uitspoken.. en is toch wel heftig hoor.
Ik hoop dat je goed bent opgeknapt nu en verheug me op het volgende verslag.
En nog bedankt voor de goede steun die je voor Monique bent, ik ben best wel trots op die meid dat ze dit heeft aangedurfd, en trouwens dat geldt voor jullie allemaal.
gr. uit Wijlre moeder van Monique
Hoi Jurre,
Ik wil me ff aansluiten bij de mening van mijn grote zus!
Deze site is geweldig. Ook ik heb nu een veel betere indruk van wat jullie daar allemaal doen. Ik heb regelmatig met monique contact (via sms). Eens in de twee weken bellen we ff. Zo blijf ik natuurlijk op de hoogte van jullie allemaal. Ik heb vorige week voor monique 2 pakketjes op de post gedaan. Hoop dat ze nog op tijd aankomen. Ik zou zeggen, geniet nog van jullie laatste weken in Kenia. En heel veel plezier met de safari en strandvakantie. Ben super trots op jullie!
Groetjes van Marianne, trotse tante van Monique