Eerste indrukken….

Eerste indrukken…

Voor ik over mijn eerste indrukken begin, moet ik nog wat rechtzetten. Door het verkeerd interpreteren van verschillende bijeenkomsten ben ik nogal ongenuanceerd geweest tegenover Heijmans. Zo was de eerste bijeenkomst op aanvraag van Edukans om kennis te maken en niet om heel erg uitgebreid over het project te praten. Zo zijn er communicatief tussen ons, Heijmans en Edukans dingen anders begrepen. Heijmans heeft net zoals ons en Edukans veel moeite en tijd in de Kenia stage gekozen en hier zijn we ze dan ook erg dankbaar voor. Dat gezegd te hebben gaan we het nu toch echt over Kenia hebben.

Om 4 uur ’s nachts hadden we afgesproken op Schiphol. Onze eerste vlucht om 7 uur naar Zurich duurde een uurtje en verliep zonder problemen. We hadden een aansluitingstijd van een uur en dat bleek toch wel kort te zijn. Al strompelend, vanwege een vervelende enkel blessure opgelopen afgelopen zaterdag (06/02), en vervelende douane beambten op het vliegveld van Zurich, hebben we de aansluiting net op tijd gehaald. De vlucht naar Nairobi was erg lang en ongemakkelijk, dik 7 uur! We waren nog geen meter uit het vliegtuig of het zweet zat al overal. Het was half 8 en de zon was een uurtje onder. De temperatuur was 22 graden en zou vandaag niet verder zakken. Het is toch wel een vreemd gevoel, dat je 12 uur nadat je van Schiphol opsteeg waar het -4 graden was, in je hemd zit en de ramen van de auto moet open doen omdat het anders niet uit te houden is.

Op het vliegveld zijn we opgehaald door ‘kleine’ Sammy, zoals die zichzelf noemt en Mathew van Sasol. Erg vriendelijk en na een korte stop bij de lokale pizzahut heeft hij ons bij de Tropical loge gebracht. Dit is normaal een loge voor high school kinderen.

Kamer erg klein, maar wel gezellig. Hier ook Samuel en Paris leren kennen. Paris runt het Ex-change programma hier in Kenia en Samuel runt deze loge en ze zijn niet heel veel ouder dan dat wij zijn denk ik. Beiden zijn ze van Sasol. Doordat onze kamer niet al te groot is en geen ramen heeft, hadden we het erg warm. De muggen waren ook in grote getallen aanwezig dus in slaap vallen was dan ook erg moeilijk.

De volgende morgen kregen we een ‘heerlijk’ ontbijt. Jurre eet namelijk niet zoveel nieuwe dingen, maar de watermeloen, passievrucht en mango waren als voorafje erg lekker moeders! Als hoofdgerecht kregen we engels ontbijt. Vrij smaakloos na het lekkere zoete voorafje. Na het ontbijt moesten we opschieten, omdat we van 11 tot 12 de baby olifanten, die wees zijn geworden om verschillende redenen, gingen bekijken.

Erg gaaf om van dichtbij mee te maken. Na de babyolifanten zijn we naar de giraffen geweest. De giraffen mochten we voeren en als jullie ook ooit een giraf willen voeren, de tong van een giraf voelt aan als een natte stoppelbaard. De foto’s spreken denk ik voor zich.

Na de giraffen zijn we bij de Bomas of Kenya geweest. Hier hebben we ook gegeten. Emiel en ik hebben een vis uit de Nijl gegeten en de rest koos voor de halve kip met pannenkoeken. Erg lekker en de omgeving liet ons voelen alsof we met z’n allen op vakantie waren. Onze chauffeur van vandaag was Jonas. Erg aardig en een prima chauffeur.


Na de lunch zijn we naar een optreden geweest van een groep dansers die de zang, dans en klederdracht van allerlei stammen lieten zien. Dit was vooral om een indruk te krijgen van de verschillende stammen in Kenia. Na het vermaak van een hoop schuddende billen van zowel mannen als vrouwen zijn we naar het centrum van Nairobi geweest. Jonas vroeg ons of we een kijkje wilde nemen op het conference center, want normaal gesproken doen toeristen dat niet. Dit koste dan wel 400 keniaanse shilling (4€) maar was achteraf zeker de moeite waard. Het op 1 na hoogtste gebouw van Nairobi en we mochten echt helemaal naar de top om vanaf het helikopterdek Nairobi te bewonderen. Films en foto’s komen nog. Ook dit was echt onwijs gaaf. Je kan hier ook heel goed zien dat rijkdom en armoede dicht naast elkaar woont. De sloppenwijken, waar we die dag langs waren gereden, waren goed te zien. Een soort bruine vlek van daken. Kijk je een kilometer naar rechts dan zie je grote villa’s die omheind zijn door grote muren met prikkeldraad en bewaakt worden door mannen met AK-47’s.

Na het super mooie uitzicht zijn we de stad in geweest. Hier hebben we de file/verkeers chaos van Nairobi mogen meemaken. Richtingwijzers gebruiken, niet bellen onder het rijden, voorsorteren, netjes links rijden als je langzamer rijd, andere auto’s voorrang geven, stoppen voor rood licht. Al deze dingen doen ze niet en we vroegen dan ook af hoe het zou zijn om in deze stad te lessen. In de stad hebben we Keniaanse simkaarten gekocht en we zijn vanaf nu alleen hierop bereikbaar. Ik zal de nummers bij de teamleden vermelden.

Na een zware vermoeiende reisdag, was dit ook wel een vermoeiende dag, maar zeer ontspannend en leuk om op deze manier met Nairobi en Kenia kennis te maken. Morgen ochtend gaan we met het openbaar vervoer, de Matatu (bus), naar Kitui. Dit is een rit van ongeveer 3 uur richting het zuid-westen. Hier verblijven we waarschijnlijk tot aan volgende week maandag of dinsdag. Na Kitui gaan we naar het dorpje en de lokale bevolking en gaat het project echt van start.

Geplaatst inreisverslag | Tagged , , , , , | 9 Reacties

Voorbereiding

Nog een klein weekje en dan gaat het grote avontuur beginnen. Vandaag (vrijdag 29 januari) was de laatste bijeenkomst bij Heijmans in Rosmalen. Hier kregen we de laatste informatie over ons project te horen en dan zit de voorbereiding erop.

Voordat ik vertel over de voorbereiding, wil ik aller eerst alle sponsoren super bedanken die mij steunen en dus ook automatisch de projecten en de Kenianen. Er is heel veel gereageerd en dat had ik een maand geleden niet durven hopen. Dus bij deze heel erg bedankt!

Zoals jullie begrijpen heb ik voor een stage bij Edukans Ex-change gekozen, maar dit was niet vanzelf sprekend. Ook had ik voor het baggerbedrijf Van Oord kunnen kiezen (bekend van de palmeilanden in Dubai). De doorslag was dat ik bij van Oord nog niet wist of ik was aangenomen (hoorde pas begin december dat ik naar Jordanië en België mocht) en dat de gedachte van een irrigatie project doen in een 3de wereld land mij al een lange tijd trok. Zoals jullie kunnen begrijpen is kiezen tussen twee hele leuke stages erg moeilijk, maar wel een voorrecht.

Mijn voorbereiding startte al in november waardoor ik niet op de uitslag van de sollicitatie bij Van Oord kon wachten. Op 13 en 14 november was het kennismakingsweekend in Austerlitz. Hier zijn we in een korte tijd klaargestoomd voor onze stage en hebben we meer informatie over onze stage gekregen. Voor mij persoonlijk was dit erg prettig, omdat ik zelf de volgende keuze moest gaan maken. Ga ik in Malawi in mijn eentje bij een middelbare school een water hydrologisch project doen of ga ik in Kenia met een team in samenwerking met Heijmans een dam en het MPC South maken. Allebei super uitdagingen, maar na goed overleg met mensen om mij heen en het bestuderen van de opdrachten, heb ik toch voor Kenia gekozen. Wat voor mij de doorslag gaf was dat het project in Malawi eigenlijk met minimaal twee gedaan moest worden en ik dus met niemand zou kunnen overleggen of ergens kennis vandaan kon halen. Ook vond ik het een prettige gedachte dat ik met een team zou zijn in Kenia. Mocht er wat gebeuren, waar we niet vanuit gaan, dan is er altijd iemand bij die je kunt vertrouwen.

Op 19 december zijn we voor het eerst bij Heijmans geweest. Dit was een projectbijeenkomst in Tilburg met onze projectcoördinator Bart de Laat, projectbegeleider Rinus Verhage van Heijmans en Jacomien Kooiker van Edukans. Hier zou ons project besproken worden en verder uitgewerkt worden. Helaas was dit niet het geval. Het bleef eigenlijk bij kennismaken en het bespreken van oude projecten. Al met al was het wel gezellig, alleen niet bevorderlijk voor ons project.

Op 8 januari werd er een tweede poging gedaan. Ditmaal op het hoofdkantoor van Heijmans in Rosmalen. ’s Ochtends hebben we het bedrijf Heijmans leren kennen. We hebben een kijkje mogen nemen op de werf van het materieel en het laboratorium. Persoonlijk vond ik dit erg saai, omdat de grote aannemers niet veel van elkaar verschillen en een hoop dingen dus hetzelfde zijn. De lunch echter was super. Lekkere broodjes kroket gegeten toch Jules;).

Na de lunch hebben we weer een project bespreking gehad. Hier is duidelijk geworden, dat we nog erg weinig weten van ons project en dat we ons daardoor ook niet goed kunnen voorbereiden. Er zijn na deze bijeenkomst meer vragen dan antwoorden gekomen. Vragen die door Edukans Ex-change, dan wel door Sasol beantwoordt moeten worden.

Om in ieder geval goed voorbereid weg te gaan, had Heijmans een metsel cursus en landmeetcursus georganiseerd. Metselen vond ik in het begin knap lastig, maar na een poosje kreeg ik het toch beter onder controle en voor ik het wist stond er een muurtje. Landmeten was weer even wennen, omdat de laatste keer dat ik dat gedaan had 3 jaar was, maar ook dit was geen probleem.

Zoals ik al zei hebben we vandaag de laatste, zoniet eerste, informatie over ons project gekregen. Om de situatie te schetsen in wat voor gebied we gaan werken heb ik een plaatje toegevoegd.

Plan van ons project

Zoals jullie kunnen zien is dit een globaal overzicht van ons gebied van een km bij een km. Bovenin ligt de seizoensrivier, waar 4 dammen moeten komen en waar er al 1 in aanbouw is. Dit scheelt voor ons een hoop opstart problemen, maar hij moet wel af zijn voor april, omdat dan het regenseizoen begint.

Het gebied beneden de rivier is redelijk jungleachtig en zal dus in kaart moeten worden gebracht en daarna leeg gehaald moeten worden voor het MPC South. Op de kaart kun je zien dat er rechts onder, bij de entree al een huisje voor het cement is. Er worden op dit moment al betonnen paaltjes van 9 feet = 2,75m gemaakt. Deze worden dan gebruikt om de omheining van het gebied mee te maken. Eerst was er nog sprake van dat we een natuurlijke omheining zouden maken. Met andere woorden alles wat we weg zouden kappen in het gebied zouden we gebruiken om een omheining mee te maken. Ook staat er al een stenen pers en zijn er al stenen gemaakt. Dit is voor ons erg prettig, omdat we dan ook snel aan de slag kunnen. Jullie kunnen je voorstellen dat het veel meer tijd kost als alles nog opgestart moet worden. Dat de bevolking er nu al mee bezig is zou kunnen inhouden dat ze het ook erg graag willen en enthousiast zijn. Dit zou ook een enorme meevaller zijn, maar of dat echt zo is weten we snel genoeg. Verder kunnen jullie misschien lezen in het rood dat ik ook degene ben die de communicatie van de projecten doorspeelt aan Sasol, Heijmans en Edukans.

Hoe het dorpje heet is nog steeds onbekend en blijf ik jullie nog steeds schuldig. Dit hoop ik in het volgende verhaal wel te kunnen vertellen. Ook zal ik dan proberen foto’s van het gebied te plaatsen.

Voor ik het vergeet, we bestaan uit een team van zes studenten. De 7de student, Michelle Kampinga, gaat ons in de gaten houden voor haar opdracht. Dit houdt in dat ze foto’s, films en interviews gaat doen als we daar aan het werk zijn. Meer hierover vindt u op haar eerste veldpost. http://www.edukans.nl/scholenacties/ex-change-stages/veldpost/team-164co-kenia/?L=0

Tot slot, hebben wij er als team erg veel zin in. Check regelmatig deze site voor updates of reisverhalen van andere studenten.

Tutaonana Jurre

Geplaatst inreisverslag | Tagged , , , , , , , , | 6 Reacties