The other side of Kenya

Dag 84, 09.00 uur, graad of 28, lichte bewolking met een zonnetje. We zijn net wakker en ik zit samen met Jules op mijn balkon met uitzicht op zee. Jules en ik hebben allebei een kater en zijn wat moe. Gister een super strand feest gehad in de forty thieves bar, maar daar later meer over. We gaan eerst even terug naar afgelopen week.

Het is pas een week geleden dat we vanuit Kitui zijn vertrokken richting Nairobi, maar ik heb het gevoel alsof het een maand is. Het master plan en draft report hebben we af gemaakt en ingeleverd. Het was nog even hard werken, ook omdat we last hadden van stroomuitvallen die een dag duurden, maar het is af.

Vakantie en wat voor één. Vorige week zondag door, Richard de private matatu driver, terug naar Nairobi gebracht. Eenmaal aangekomen in de tropical lodge, meteen pizza’s gehaald. We hebben met z’n zessen voor 94€ pizza’s gehaald, bestaande uit 2 large pizza’s of 2 medium pizza’s per persoon. Overheerlijk!!

De volgende morgen werden we door ‘Patrick’ opgehaald om onze safari te starten. We arriveerden om 16.00 uur op de campsite aan de voet van de Kilimanjaro aangrenzend aan Amboseli National Park en het was snel de veel te kleine tentjes opzetten en nog snel een gamedrive doen, want je moet om 18.00 uur het park uit zijn of in de lodges in de parken zelf zijn. Een gamedrive is met de bus dieren gaan spotten in het park.

Eenmaal in het park, zie je een hoop standaard dieren, zoals zebra’s, antilopen, Thompson gazelle’s, kraanvogels, giraffen en in Amboseli zijn de olifanten ook standaard. Hier staat het park namelijk om bekend en we hadden ook geluk, want we reden meteen tegen een kudde van zo’n 50 olifanten aan die de weg aan het oversteken waren. Ik weet niet of het door ons komt of dat we altijd geluk hebben, maar iedere keer als we dieren zien dan zijn ze aan het paren. Deze olifanten dus ook en het was een waar schouwspel van toeteren en rennen. Na dit schouwspel zijn we richting de campsite gegaan waar Mwangi, onze kok, een heerlijke maaltijd had voorbereid. Na een korte zit bij het kampvuur zijn we lekker naar bed gegaan.

De volgende dag zijn we om half 8 gaan ontbijten. Het was helder en de top van de Kilimanjaro was goed zichtbaar. Het gaf een waanzinnig gevoel om daar aan de voet te zitten ontbijten. Na het ontbijt zijn we de hele dag in het park geweest. Wederom heel veel dieren gezien (zie foto’s) en net toen we aan het eind van de dag terug wilde gaan om te gaan eten, werd de toch al geslaagde dag nog beloond met een cheetah die een Thompson gazelle als avond eten wilde. Onwijs gaaf!

Dag 3 van de safari. Inpakken en wegwezen. Op naar Tsavo West. Dit is een wat gevaarlijke route, omdat het dicht bij de grens ligt en er wel is busjes overvallen worden. Geen probleem, want je kunt een gewapende escorte krijgen en dan komt het wel goed. Aangekomen bij de post om de escorte te halen, besloot onze chauffeur dat hij geen geld wilde betalen voor een escorte en zonder escorte te rijden. Wij zaten niet lekker voor de komende 3 kwartier en ik was opgelucht toen ik het bord Tsavo West National Park zag. We kwamen langs en mega veld met vulkaan gesteente. Heel bizar om midden in die groene omgeving , zo’n zwart veld te zien waar niets is. Tien minuten later arriveerden we op de campsite. Er was niemand. Niemand die ’s nachts op onze veiligheid zou letten. Niet zo zeer voor dieven of stropers, maar meer voor de dieren. Volgens de chauffeur was ons risico hier 50-50. Dit was de druppel en we hadden geen zin meer om zoveel risico iedere keer te lopen. Toen hebben we besloten om safari Sammy te bellen en het probleem duidelijk te maken. Gelukkig kon er een oplossing gevonden worden en dat was dat we in het guesthouse zouden verblijven voor 1 nachtje. Wij gingen akkoord, omdat het betekende geen risico, verblijf in het park, 4 muren met bedden en ook geen tent om op te zetten. We besloten eerst om bij de Mzima Springs te gaan kijken en daarna naar het guesthouse te gaan om daarna een gamedrive te gaan doen. De Mzima Springs zijn bronnen waar vooral Mombasa zijn drinkwater vandaan haalt. Het water is dan ook super helder en vol van leven. Grote hoeveelheid vissen, krokodillen en nijlpaarden. Na de Mzima Springs zijn we naar ons guesthouse gegaan. Wat blijkt, een super grote villa op één van de hoogste punten van het park met een uitzicht waar je eng van wordt. En of we mazzel hebben! De gamedrive, waarom is dat nodig als je alle dieren in je tuin hebt? We hadden allemaal geen zin meer om een gamedrive te doen, maar zijn uiteindelijk toch maar gegaan. We gingen naar het Rhino Sanctuary. Dit stuk van het park is tussen 16.00 en 18.00 uur open en we wilden graag een neushoorn zien. Als je me had verteld dat het een giraffen sanctuary was had ik het geloofd, want we zagen alleen maar giraffen en geen neushoorn. Na een half uur rijden gooide de regen roet in het eten en waren we genoodzaakt om terug te rijden naar onze guesthouse. Hier hebben we een heerlijk op het balkon gezeten en over het landschap uit zitten kijken. De volgende dag zijn we ook nog een korte gamedrive gaan doen, maar we zaten eigenlijk al meer met ons hoofd bij mombasa en Villa Emerald.

Het was zo’n 4 tot 5 uur rijden tot onze villa en na 10 bijna doodervaringen kwamen we sacherijnig  van de reis en de regen aan bij onze villa. Super groot, super relax, grote tuin, eigen zwembad, direct toegang tot het strand. Het enige nadeel was dat de villa al wat aan het vervallen was, er veel stroomstoringen door de regen waren en de waterpomp kapot was en we dus geen water hadden. Geen probleem, ze hadden een andere villa voor ons waar we de volgende dag konden kijken. Villa Marlin of zoals de villa op de site van Bougain villas wordt genoemd, villa Turquoise. Ik hoef denk ik niets te zeggen, de foto’s spreken voor zich. Wij, zes simpele studenten, zitten in één van de duurste en mooiste villa’s van Diani beach met een eigen zwembad, tuin en direct zicht op het strand. De foto hieronder is wat ik op het moment zie. Het is werkelijk waar belachelijk dat wij hier in deze villa zitten, maar we genieten er heel erg van. Onze kok, Alex (24 jaar), kan koken alsof we in een zeven sterren hotel zitten. We hoeven niet uit eten, want dat doen we iedere dag in onze eigen villa. Vers fruit, verse vis of andere verse dingen, de kok haalt waar wij zin in hebben en maakt er iedere keer weer een feestmaal van. Zo hebben we gister en eer gister bij het avond eten ’Red Snapper’ gegeten, super lekker! Kokosnoten? Die haalt onze tuinman uit onze eigen palmbomen. Met andere woorden we zijn echt ‘lucky bastards’ dat we hier zo zitten.

Gister avond zijn we voor het eerst naar de forty thieves bar geweest. Toen we aankwamen vroegen we ons af waar we beland waren, geen muziek, veelal oudere mensen, maar toen om 11 uur de muziek aan ging was het 3 uur lang dansen en feesten. We zijn lekker uit ons dak gegaan en we beseften allemaal dat het echt vakantie was en dat we niet meer hoefde te werken en dat we 2,5 maand Kyangu achter ons kunnen laten. Het was een top avond! Nu, met die kater, ach, wij denken dat dit de beste plek op aarde is om van je kater af te komen. Zo wat eten en wat zwemmen en dan komt het allemaal wel weer goedJ!

Deze week gaan we hier nog een dag snorkelen en willen we ook een ochtend gaan diepzeevissen. Verder is alles in het teken van vakantie, dus relaxen, gewicht en energie bijtanken en hakuna matata (geen zorgen). Volgende week vrijdag vliegen we terug van Mombasa naar Nairobi en diezelfde dag vliegen Rob, Rutger en Emiel terug naar Nederland. Monique, Jules en ik volgen de dag er na. Ook al zwemmen we op het moment in luxe, er gaat niets boven thuis!

Jurre